Deze afbeelding over de verloochening van Jezus door Petrus is gebaseerd op Johannes 18:15-27. Overrompeld door verdriet loopt hij op gevaarlijke grond. Overal waar hij zijn voeten zet, ligt potentieel een steen die hem pijn kan doen. Hij loopt op de gevaarlijke grond van zelfbeklag en zelfveroordeling.

Over deze middeleeuwse manuscript-verluchting schrijft Sister Wendy:

‘Dit magische kleine plaatje schetst een onvergetelijk beeld van verdriet. Het is het pijnlijkste soort verdriet, het klagen over eigen dwaasheid. Hier zien we Petrus met zijn beschaamde gezicht bedekt, blindelings strompelend van de ene gesloten deur naar de andere. Er zijn uitwegen achter hem, maar Petrus is te verloren in ellende om ze te zoeken. Deze claustrofobische wanhoop, hulpeloze pijn en verlammende gevoel van schaamte: ze zijn het resultaat van een plotselinge omverwerping van ons eigen zelfbeeld.

Petrus had zichzelf oprecht gezien als iemand die van Jezus hield en hem volgde en bovendien was hij trots op zijn loyaliteit in vergelijking met die van anderen. 'Zelfs als iedereen u zou verraden, zal ik u nooit verraden' – het was opschepperij, maar hij meende het wel. Nu ziet hij op scherpe wijze dat hij het bij het verkeerde eind had. Hij is ontmaskerd voor zichzelf, hij heeft zijn eigenwaarde verloren.

De cruciale vraag is: wat nu? Zal hij zijn gezicht voor altijd verbergen, vernietigd door zelfmedelijden? Zal hij alle moed verliezen, misschien zelfs zelfmoord plegen, zoals Judas deed? Maar terwijl Judas alleen spijt voelde, voelt Petrus berouw, een helend verdriet dat zal leiden tot omkeer en verandering van hart. Nu hij zijn ware zwakte kent, zal hij zich aan Jezus vastklampen als nooit tevoren. Hij zal zich aan hem vastklampen in wanhopige nood en niet in valse kracht en zal uiteindelijk werkelijk Petrus worden, de 'rots', waarop de Kerk, eveneens afhankelijk van Christus, zal worden gebouwd.’ Uit Sister Wendy’s The Art of Holy Week and Easter

***

Cristoforo de Predis: Petrus beseft dat hij Jezus driemaal heeft verraden, miniatuur uit het Leggendario Sforza-Savoia, 1476. Bron

VISIT AUTHOR PROFILE